1977 yılında çıkan The Stranger albümünün 3. parçası olan bu şarkı, Billy Joel'un Grammy kazanan ilk şarkısı. O zamanki eşi Elizabeth Weber için yazdığı bir şarkı.
Elizabeth Weber ile olan ilişkileri pek sıradan bi ilişki değil. Billy'nin ilk kurduğu gruplardan biri olan Attila'nın öbür üyesi Jon Small'un sevgilisiydi kendisi. Sonra Billy ile sevgili olup evleniyor.
Şarkıda bir sürü farklı katman var; introdan itibaren duymaya başladığımız Fender Rhodes elektronik piyano, küçük lickler ve aynı zamanda solo çalan saksafon, (ki şarkının saksafon solosu, şarkı için yapılan farklı saksafon solo denemesi kayıtlarını birleştirerek oluşturulmuş) biri sağ hoparlörden biri sol hoparlörden çalan iki akustik gitar, piyanoya eşlik eden bas, sabit bi samba ritmi çalan davul ve tabii ki verse'lerde arkada duydugumuz eerie vokaller/harmoniler
Billy Joel diskografisinin en büyüleyici, en bağımlılık yapan parçalarından biridir. Gerek müzikal olarak olsun gerek söz olarak olsun tam bir başyapıttır.
Bu parçası cok başarılı olur, Grammy kazanır, single olarak yayınlandığında altın plak plaketi alır, listelerde en tepelere çıkar, radyolarda ardı ardına çalınır...
O kadar başarılı olur ki Billy bunu konserlerde çalmaktan bıkacak duruma gelir, 80'ler ortasından 2000'ler başına kadar setlistlerinde bulunmaz.
Halbuki bu şarkı az daha albüme dahil bile olmayacaktı.
Bir kaç kayıttan sonra Billy ve grubu bu şarkıyı pek beğenmemişler, ve bunu albüme dahil etmemeye karar vermişler. Ama o sırada yandaki stüdyolarda kayıt yapan Linda Ronstadt ve Phoebe Snow'un ısrariyla (ve prodüktor Phil Ramone'un dediğine göre albüme koyacak başka materyali olmadığından dolayı) şarkıyı koymaya karar vermiş.
Billy'nin dediğine göre ne zaman eşlerinden birine bir şarki yazsa, o ilişki bitiyormuş. "Ne zaman ilişkide oldugum birine sarki yazsam bitiyor. Bir tür lanet gibi. 'Buyur, senin şarkın. En iyisi birbirimize veda edelim' " diyor. Bu şarki için de durum aynı. Elizabeth Weber ile de bu albümden bir süre sonra ayrılıyorlar.
Billy bu sarkida biraz McCartney'imsi bir şey de yaşamış. Bu şarkıyı, melodisini rüyasında duyduktan sonra yazmış. Uyandıktan sonra "Bir şarkı için çok güzel bir melodi bu" demiş, bir kaç hafta sonra bir toplantıdayken bu melodi aklına geri gelmiş, apar topar kalkıp eve gitmiş ve iki - üç saat içinde şarkının sözlerini yazıp şarkıyı tamamlamış.
McCartney demişken, Paul'un "senin yazmadığın, ama 'keşke ben yazsaydım' dediğin bir şarkı var mı?" sorusuna verdiği cevaplar arasında Just The Way You Are da var.
Okuduğunuz için teşekkürler
Yorumlar
Yorum Gönder